അഹമ്മദാബാദ് നിന്ന് മുബൈക്ക് പോകാന് ഒരു മണിക്കൂര് മുമ്പ് റെഡിയായി പ്ലാറ്റ്ഫോമില് കിടക്കുന്ന വണ്ടിയുടെ ഒടുക്കത്തെ വര്ക്കിങ് ക്ലാസ് കംപാര്ട്ട്മെന്റില് സൂഫി ഒന്നരമണിക്കൂര് മുമ്പേ സ്ഥലം പിടിച്ചിരുന്നു. ബോഗിയില് കറണ്ടില്ല. ഇരുട്ടും ചൂടും. അകം മുഴുവന് കാണാന് പറ്റുന്ന ഒരിടത്ത് ലഗ്ഗേജ് ബെര്ത്തിന്റെ മോളില് സൂഫി മൊബൈലില് കളിച്ച് കുത്തിരുന്നു.
ഓരോരുത്തരായും, സകുടുംബമായും, കപ്പ്ള്സായും ആളുകള് കയറി തുടങ്ങി. വലിയ തിരക്കില്ല. അതിനിടെ ഇംഗീഷ് സംസാരിക്കുന്ന 3 ബുദ്ധിജീവികള് ആക്രാന്തത്തോടെ കയറിവന്നു. മൊബൈല് ടോര്ച്ച് അടിച്ച് 3 പേരും മൂന്ന് ലഗ്ഗേജ് ബെര്ത്തുകള് ഒക്യുപൈ ചെയ്തു. രണ്ട് ചിങ്കികളും ഒരു മല്ലുവും. പിഎച്ഡി സ്കോളേഴ്സ് ആണെന്ന് ഇരുട്ടായിരുന്നിട്ട് പോലും മുഖംനോക്കി മനസിലാക്കി സൂഫി. സൂഫിക്ക് സന്തോഷമായി. എന്റര്ട്ടേന്മെന്റായല്ലോ. ബെര്ത്തിലേക്ക് ഏന്തിവലിഞ്ഞു കേറുന്നതിനിടക്ക് തടിച്ച് കൊഴുത്ത ഒരു ബഹന് ചിങ്കിയോട് ഇത് ഞങ്ങടെ സീറ്റാണെന്ന് ഹിന്ദിയില് പറഞ്ഞു നോക്കി. ആരെന്ത് പറഞ്ഞാലും ഒന്നും കേള്ക്കാത്ത പോലെ കിടന്നോളാന് മല്ലു ഇംഗ്ലീഷില് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ബുദ്ധിജീവികള് മൂന്നും ബാഗ് തലക്ക് വച്ച് അവിടെ മലച്ചു. മൊബൈല് എടുത്തു പണി തൊടങ്ങി.
നാലു മിനിട്ട് മാത്രമേ ആ സമാധാനം ഉണ്ടായുള്ളു. ചിങ്കികള് കിടക്കുന്ന മുഖാമുഖമായ കുപ്പയുടെ താഴെ ഒരു ഫാമിലി വന്നതോടെയാണ് സമാധാനം പോയത്. അതൊരു 5 അംഗ പട്ടാള ഫാമിലിയായിരുന്നു. 3 സുന്ദരികളായ പെണ്കുട്ടികള് അടങ്ങുന്ന കുടുംബം. ഈ കംപാര്ട്ട്മെന്റ് ആര്മിക്ക് ഉള്ളതാണെന്നും ഈ കൂപ്പ പൂര്ണ്ണമായി ഈ കുടുംബത്തിന് വേണമെന്നും അവര് ആവകാശവാദമുന്നയിക്കാന് തുടങ്ങി. പട്ടാളം എന്ന് കേട്ടതോടെ ബുദ്ധിജീവികള് ഒഴികെയുള്ളവര് വലിയ വാദത്തിനൊന്നും പോകാതെ സീറ്റൊഴിയാന് തുടങ്ങി. പക്ഷെ ബുജികള് വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.
ഈ കംപാര്ട്ട്മെന്റിന് പുറത്തോ മറ്റെവിടെയും ഇത് ആര്മിക്ക് റിസര്വ് ചെയ്തതായി ഞങ്ങള് കണ്ടില്ലല്ലോ?
അത് ഞങ്ങളുടെ കുറ്റമല്ല. റെയില്വേ അധികാരികളോട് പോയി ചോദിക്കു.
അപ്പോ നേരത്തെ വന്ന് സ്ഥലം പിടിച്ച് ഞങ്ങള് ശശി. അല്ലേ?
അതെ, ഞങ്ങള് ഇന്ത്യന് ആര്മിയാണ്. കാര്ഡുണ്ട്. എന്ന് ഒരു പെണ്ണെര്ത്തി.
നമ്മളും കൊറെ ആര്മിയൊക്കെ കണ്ടതാണ്. ഇങ്ങനെ ജനറല് കമ്പാര്ട്ട്മെന്റില് മറ്റുള്ളവരുടെ സ്ഥലം ഒക്യുപേ ചെയ്യാന് നിങ്ങള് അവകാശമില്ല. എന്ന് ഒരു ബുജിയുടെ ആര്ഗ്യുമെന്റ്.
പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങള്, മറ്റ് അടിയന്തിരസാഹചര്യങ്ങള് എന്നിവയല്ലാതെ ആര്മിക്ക് ഇത്തരത്തില് യാത്രചെയ്യാന് അവകാശമില്ലെന്ന് നിയമം വച്ച് നിരത്തി അടുത്ത ബുജി കീച്ചി.
ഇതെന്താ അടിയന്തിരാവസ്ഥയോ എന്നായി മൂന്നാമത്തെ ബുജി. അങ്ങനെ ആകെ ബഹളം.
പട്ടാളത്തിന് എന്ത് ആര്ഗ്യുമെന്റ്? അതിര്ത്തില് പട്ടാളം.. മൈന്സ് ഡിഗ്രി സെല്ഷ്യസ്.. മഞ്ഞു മല.. പട്ടാളം ബുജികള്ക്ക് വേറെ രണ്ട് ബെര്ത്ത് അറേഞ്ച് ചെയ്തു കൊടുത്ത് സംഗതി തല്ക്കാലം പരിഹരിച്ചു. പട്ടാളം ഒക്യുപ്പൈ ചെയ്തപ്പോള് സീറ്റ് നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ബഹന് തന്റെ ബെര്ത്ത് നല്കി മല്ലു മാതൃകയുമായി.
അപ്പോഴേക്കും കറണ്ട് വന്നു. ഫാനുകള് തിരിഞ്ഞു. വണ്ടി എടുക്കാന് എനിയും സമയമെടുക്കും. മൂന്ന് ബുദ്ധിജീവികളും ഡോറിന് തൊട്ടുള്ള രണ്ട് ലഗ്ഗേജ് ബര്ത്തുകള് ഷെയര് ചെയ്ത് മുഖാമുഖമിരുന്നു. ബുജികളുടെ കംപ്ലീറ്റ് മൂടും പോയി. കറണ്ട് വന്നതോടെ ഒരു യന്ത്രം, ഒരു കയ്യില് മൂവിക്യാമറയും മറു കയ്യില് ലാത്തിയുമായി ബോഗിയില് കയറി. എല്ലാ യാത്രക്കാരോടും കാമറയിലേക്ക് നോക്കാന് അംഗവിക്ഷപം നടത്തികൊണ്ട് മെല്ലെ മെല്ലെ നീങ്ങി ബുദ്ധിജിവികളുടെ അടുത്തേക്കെത്തി. ബുജികളും കാമറയിലേക്ക് ഇളിച്ച് കാണിച്ചു, ഒപ്പം മിഡില് ഫിംഗറുകൊണ്ട് താടിക്കൊരു താങ്ങും കൊടുത്തു. അവര് കണ്ട്രി ഈസ് വെരി ഫണ്ണി. യന്ത്രം മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയപ്പോള് കൂട്ടത്തിലെ മല്ലു മെല്ലെ പറഞ്ഞു. പെട്ടന്ന് യന്ത്രം തിരിച്ച് വന്ന് ചോദിച്ചു.
വിച്ച് കണ്ട്രി യു ആര് ഫ്രം?
അതൊരു യന്ത്രം മാത്രമല്ല യൂണിഫോമിട്ട പട്ടാളക്കാരന് കൂടിയാണെന്ന് ബുജികള്ക്ക് മനസിലായി.
ഇന്ത്യ. മല്ലു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ദെന് വൈയാര് യു സേയിന് യുവര് കണ്ട്രി ഈസ് ഫണ്ണി? യു അഷേം യുവര്സെല്ഫ്.
എന്നും പറഞ്ഞ് പട്ടാളക്കാരന് ഇറങ്ങിപ്പോയി.
വണ്ടി നീങ്ങാന് തുടങ്ങി. വണ്ടിയില് സഞ്ചരിക്കുന്ന പട്ടാളക്കാരന് വന്ന് കമ്പാര്മെന്റിന്റെ എല്ലാ വാതിലുകളും അകത്ത് നിന്ന് പൂട്ടി. ഡോറിനടുത്ത് ഇരിക്കുന്ന യാത്രക്കാരോട് ഇനിയാരേയും അകത്തേക്ക് കടത്തിവിടരുത് എന്ന് ശാസനയിറക്കി. യാത്രക്കാര് അത് വല്ലാതെ മൈന്റ് ചെയ്തില്ല.
വണ്ടി നീങ്ങിയതോടെ ബുജികള് മൂന്നും കൂടി ടോയ് ലറ്റ് ലേക്ക് കേറി. സൂഫിക്ക് കാര്യം മനസിലായി സൂഫി പിന്നാലെ കേറി. തീട്ടത്തില് ചവിട്ടാതെ കഷ്ടപ്പെട്ട് നാലുപേരും നിന്ന് ജോയിന്റ് ഫാമിലിയായി. വണ്ടി മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു, പുക പിന്നോട്ട് പറന്നു. തിരിച്ച് വന്ന് എല്ലാവരും അവരവരുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോയി. ബുജികള് ദേശീയതയെ പൊളിച്ചടുക്കാന് തൊടങ്ങി, അതിന്റെ വയലന്സിനെ, ജയില് മോചിതനായി വന്ന് ഊളത്തരം വിളിച്ച് പറഞ്ഞ കണ്ണയ്യകൂമാറിനെ, പട്ടാള ഒക്യൂപ്പേഷന് ദൈനംദിനം അനുഭവിക്കുന്ന ചിങ്കിനാടിനെ പറ്റിയൊക്കെ നല്ല ഡയലോഗടിക്കാന് തൊടങ്ങി. അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോള് വണ്ടി അടുത്ത സ്റ്റേഷനില് എത്തി. യാത്രക്കാര് ഡോറില് വന്ന് മുട്ടാന് തുടങ്ങി. ഇടിക്കാന് തുടങ്ങി. അതു കേട്ട് സഹിക്കാതെ മല്ലു ഏന്തിവലിഞ്ഞ് ഡോറു തുറന്നു കൊടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും പട്ടാളക്കാരന് പാഞ്ഞ് വന്ന് കയറാനൊരുങ്ങുന്ന യാത്രക്കാരെ തടഞ്ഞ് ഭീഷണി തുടങ്ങി. ആര്മി ബുക്ക് ചെയ്ത കമ്പാര്ട്ട്മെന്റാണെന്ന് ഒരു ഉളുപ്പുമില്ലാതെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. യാത്രക്കാര് തിരിഞ്ഞ് മറ്റ് കമ്പാര്ട്ട്മെന്റിലേക്ക് ഓടി. എന്നാല് കൂട്ടത്തില് പിന്നില് നിന്നിരുന്ന, കറുത്ത് തടിച്ച് മുഷിഞ്ഞ ഒരു ഭ്രാന്തി ഇതേ കമ്പാര്ട്ട്മെന്റിലേക്ക് തന്നെ കുതിച്ച് വന്നു. ഡോറില് വച്ച് പട്ടാളക്കാരന് അവരേയും തടഞ്ഞു. അവര് അതി ഭയങ്കരമായ ശബ്ദത്തില് നിലവിളിക്കുന്ന പോലെ തൊള്ളപൊളിച്ചു. സാഹചര്യം മുതലെടുത്ത് ഉള്ളില് നിന്ന് ബുജികളും തൊള്ള പൊളിച്ചു. അത് കേട്ട് രസിച്ച ചില യാത്രക്കാരും തൊള്ള പൊളിച്ചു. ഭഹളത്തില് പട്ടാളം തോറ്റു. ബാരിക്കേഡ് തകര്ത്ത് പ്രാന്തി വണ്ടിയില് കേറി. അയമ്മ ടോയ് ലറ്റിന്റെ സൈഡില് കെടന്ന് ഒറക്കം തൊടങ്ങി.
വണ്ടി വീണ്ടും നീങ്ങി. ലാസ്റ്റ് സീന് ബുജികള്ക്ക് ചെറിയ സന്തോഷം ഉണ്ടാക്കി. അപ്പോള് അപ്പുറത്തിരുന്ന സൂഫി മൊബൈലില് ഖവാലി പ്ലേ ചെയ്തു. ഹെ ജൊ ഹല്ക്ക ഹല്ക്ക.. സുരൂര് ഹേ.. ചെമ്പരിത്തികണ്ണുകളുമായിരിക്കുന്ന ബുജികളും സൂഫിയും ഖവാലിയില് ആറാടി. പോയ മുട് തിരിച്ച് വന്നു. അങ്ങനെയങ്ങനെ പാതിരാത്രിയായി. യാത്രക്കാരൊക്കെ ഉറങ്ങാന് തുടങ്ങി. എല്ലാവര്ക്കും സീറ്റ്. എല്ലാവരും ഉറങ്ങുന്നു. സമത്വസുന്ദരമായ ജനറല് കമ്പാര്ട്ട്മെന്റ്. പണ്ട് അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്ത് ഇന്ത്യന് റയില്വേയുടെ വണ്ടികള് കൃത്യസമയം പാലിച്ചിരുന്നു എന്നും, തിരക്കില്ലാതെ യാത്രചെയ്യാമായിരുന്നു എന്നുമുള്ള കഥകള് സൂഫി അന്നേരം ഓര്ത്തു. വണ്ടി അടുത്ത സ്റ്റേഷനില് നിര്ത്തി. പുറത്ത് നിന്ന് യാത്രക്കാല് വാതില് മുട്ടി. ഉന്തി. ഇടിച്ചു. ചവിട്ടി. ഇത്തവണ പട്ടാളക്കാരന് വന്നില്ല. അതിന്റെ ആവശ്യം വന്നില്ല. വതിലിന്റെ അരികിലിരിക്കുന്ന യാത്രക്കാര് അരികിലെ ജനാലകള് തുറന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
"ഇത് പട്ടാളബോഗിയാണെന്ന്. ഇതില് കയറാന് അനുവദിക്കില്ല.”
(April 13, 2016)
No comments:
Post a Comment